Kampverslag Tito's

Reeds om elf uur stond er een deel van de leiding te wachten aan het St-Pieters station. Wanneer alle leden gearriveerd waren konden we om 11.38 stipt vertrekken naar Kortenberg. Wanneer we arriveerden in het station was het nog een tiental minuten wandelen om op het terrein van de abdij te komen. Daar werden de leden opgewacht door figuren uit het sprookje van “ het tinnen soldaatje”. Dit zou het thema worden van ons kamp.
Nadat onze tito’s geïnstalleerd waren in een gigantische tent(vraag maar aan de keti’s en de aspi’s), konden we een eerste spel spelen. Dit was een dorpspel dat zich rond de kerk afspeelde. Er moesten foto’s getrokken worden voor de opdrachten en ook van de tegenpartij( wat hilarische momenten opleverde). ’s Avonds werd er een verdeelspelletje gespeeld om de volledige chiro in leefgroepen te verdelen. Deze groepen werden ingezet bij het vervullen van bepaalde taken zoals de douches kuisen, aardappelen schillen, hout sprokkelen, … ook werd er eerste deel van het toneeltje gegeven.

De tweede dag werden de leden gewekt om acht uur. Na het wassen en andere hygiënische toestanden, konden de chirowieten genieten van het toneeltje dat gebracht werd door de fantastische leiding. Hierna volgde het ontbijt waarbij de leden zelf een bijdrage gebracht hadden. In de ochtend speelden de tito’s het legospel, daarbij was het de bedoeling dat de leden zich eerst in krantenpapier wikkelden zodat we ze niet meer konden herkennen, daarna mochten ze naar een machine kijken en dan moesten deze uit het hoofd namaken.
Na het middageten werd er even een siësta gehouden, hierna konden de leden (of de leiding) zich uitleven in een middagje vuil. Hierbij was het de bedoeling om 14 opdrachten uit te voeren in twee uur tijd, deze opdrachten waren zorgvuldig uitgekozen door de leiding, en ze waren niet altijd even proper. Indien ze daarin slaagden mochten ze Goedele en mij een opdracht geven die we moesten vervullen.
Na het avondeten was er een bosspel waarbij de twee groepen als eerste een fles met gekleurd water moest vullen. Zo konden ze zich uitleven in het bos wat een opwarmer was voor de verder avond. Want om negen uur werden alle chiroleden naar een punt gebracht voor een heuse guerrillatocht, bij deze tocht was het de bedoeling om als eerste het eindpunt te vinden zonder gezien te worden door de wagens die je naar het beginpunt mochten terugvoeren.

Maandagmorgen na het ontbijt en de taken moesten de leden een kamp bouwen om ‘s middags een groot bosspel te spelen. Na het middageten werd dan alles in gereedheid gebracht voor het groot bosspel. De tito’s moesten eerst een prentje zoeken dat verstopt was, daarna moesten ze verschillende kleurpotloden gevonden worden om de tekening te kleuren, terwijl de leden dit deden mochten ze de tegenstanders verschalken door hen te kleuren in het kleur van de groep. Of ook kon men een pingpongbal van de tegenstanders afpakken.
Nadat we ons even verfrist hadden was het tijd om deel te nemen aan de viering. Deze werd geleid door de deken van onze parochie. Er was een altaar gemaakt en versierd door de leden.
Na de mis werden nog losse nachtspellen, gespeeld waarbij de leden zich uitermate konden uitleven.

De volgende ochtend werden de leden klaargestoomd om op tweedaagse te vertrekken. Hierbij werd de kaart aan de leden gegeven. Op deze kaart waren er punten aangeduid die ze moesten passeren. Sommigen personen gebruikten toch wel eigenaardige voorwerpen als hoofddeksel met name een onderbroek. Na een toch wel vermoeiende tocht zijn we allen levend aangekomen bij onze slaapplaats. Nadat we frietjes zijn gaan eten hebben we ons daar geïnstalleerd rond een kampvuur, en dan ook onder de blote hemel de nacht doorgebracht.

Na een rustige nacht hebben we ons klaagemaakt om nog een kleine twee kilometer te stappen naar onze eindbestemming. Deze was het bloso domein van hofstade te vergelijken met de blaarmeersen bij ons, maar dan ietsje groter. Op het domein konden onze chirowieten zich uitleven in het water en op het strand.
Toen het avond werd zijn we met zen allen terug naar Kortenberg teruggekeerd. Daar wachte ons een avondmaal die we allemaal op prijs stelden na twee dagen stappen. Na het eten werd er een zangstonde gehouden onder leiding van Lieven (wie anders). En daarna werden onze tito’s iets vroeger in bed gestopt want ze waren toch wel redelijk uitgeput van hun tweedaagse.

Donderdag mochten de leden uitslapen om effe te recuperen ze werden gewekt om tien uur en volgens de meesten was dit nog te vroeg (maar wat doe je aan een leiding die wil dat je opstaat => NIETS). Na het wekken was het tijd om met onze groep te oefenen voor het toneeltje die we voor het kampvuur mochten houden. Bij ons werd er spontaan gekozen om een ludieke versie te houden van het kampthema.
’s Middags werd er dan het grote spel zonder grenzen gespeeld waarbij de ploegen onze leefgroepen waren.het was de bedoeling om verschillende proeven tot een goed einde te brengen, eerste waren er een paar proeven om gang te komen en daarna werd het grote water en vuur spel gespeeld. Het was de bedoeling eerst een vuurtje te maken en dit vuurtje moest een zak water doen smelten waardoor het vuur werd gedoofd.
Na het avondeten werd er een verrassing in gereedheid gebracht, namelijk een FUIF. Iedereen ging er voluit op de tonen van de muziek en ook werd een groepsdans aan geleerd die iedereen meedeed. Maar overal komt een einde, en iedereen keerde terug naar zijn bedje of tentje.

Na het ritueel van het opstaan, wat voor de ene al gemakkelijker was dan de andere, werd er het een toffe voormiddag met verschillende waterspelen. Met de bijna tropische temperaturen die we hadden werden de spelletjes met veel plezier gespeeld. Wie het spel tienbal kent weet dat dit zeer tof is, men moet een bal naar verschillende personen gooien, wel wanneer we de bal vervangen door een NATTE dweil,... plezier dat het geen naam heeft.
's Middags werd er tijdens de sieta een computer in orde gebracht, omdat we met onze tijd mee zijn, en dus ook high tech spelletjes spellen. Het was de bedoeling om Mr. evil te vlug af te zijn. De computer telde af van een tijd en de twee ploegen moesten verschillende opdrachten vervullen, bij elke opdracht die slaagde kregen ze een diskette waardoor ze tijd bijkregen. Het werd weer heel spannend en beide ploegen waren aan elkaar gewaagd want ze bleven gelijk tot de laatste opdracht.
’s Avonds was er de griezel avond gepland, de tito’s mochten zich sminken in verschillende creaturen zoals vampieren, zombies,... daarna werden ze een voor een naar buiten gestuurd om de persoon voor zich te zoeken en te doen verschieten de eerste mocht iedereen doen verschieten. Maar aangezien de leiding ook nog graag eens een spelletje speelt zonder dat de leden ervan op de hoogte zijn gebeurde dit met als gevolg: korneel david en ik hadden ons eveneens gesminkt en zijn naar de groep geslopen om hen op te jagen, het werd een heel toffe avond en nacht waarbij er heel veel gelopen en geslopen werd en ook waarbij de leden ons mochten proberen vangen. Om middernacht (symbolisch uitgekozen) werd er nog een drankje gegeven aan onze tito’s, die toch wel redelijk uitgeput waren.

De volgend dag werd er weer eens opgestaan met het plezier van de voorbije nacht nog steeds vers in het geheugen. De leden mochten reeds een beetje inpakken en hun spullen terug zoeken, je kent dat hé zo’n kamp
Na de middag werd er dan volop holpen door alle afdelingen met het sprokkelen van hout voor het kampvuur. Geen enkele afgevallen tak was veilige voor het alziende oog van onze chirowieten. Zelf halve bomen werden er aangebracht, wat in dank werd aangenomen door Korneel, Toon, David en ikzelf die het hout op een toren an het zetten waren om een vuur aan te steken zoals nog nooit is gezien.
Rond de tijd dat wij kraal waren met het opzetten ven het hout werd er aangeven dat het tijd was om te eten. En na dit avondmaal, kregen de leden het einde van het kampthema te zien en ook mochten alle afdelingen hun ding doen. Bij de ene was dit een voetenspel, bij de andere een toneeltje of een modeshow en de aspi’s brachten een muziekwerk in de aard van stomp. Hierna werd het verhaal gebracht over een paar griekse goden (Zeus en nog ene, de naam ontglipt mij even). Met dit toneel werd het vuur aangestoken en konden de leden zich rond het vuur nestelen. Er werd gezongen en gefeest, er werden hot dogs opgediend en de leden waren in de wolken van zo’n afsluiter van het kamp.

De volgend ochtend bij het bij het opstaan, voor de personen die moesten opstaan. Werden er praktische mededelingen gegeven want het was de dag van de terugreis. Iedereen moest klaar zin om de trein te halen en alles moest mee, ook de chiroleden zelf. Alhoewel de meesten gewoon daar zouden willen blijven. Maar het is niet omdat de leden weg zijn dat de leiding ook weg is, er moesten nog tenten opgevouwen worden en ungepakt worden. Er moest een camion gevuld worden met al het keuken gerief en ook moesten de fietsen ingeladen worden,...
Maar uiteindelijk was dit ook gedaan en was er ook een einde aan het kamp gekomen voor de leiding.

Aangezien ik geen chiroleider ben en nooit in de chiro gezeten heb wist ik niet wat het zou worden, maar je mag er zeker van zijn dat ik van elk moment genoten heb en dat het een fantastische ervaring was om mee te gaan op bivak. Als er volgend jaar mensen nodig zijn ik stel mij nu reeds kandidaat.

Samuel